4 دیدگاه

1. 

   محمدرضا در آوریل 2, 2018 در 1:50 ق.ظ

   سلام
   من بین اینکه istp یا intp هستم شک دارم.
   تو همه تست‌هام حتی سایت‌های خارجی تیپم رو istp تشخیص داده ، همه‌ی ترجیحاتم به تیپ istp و مشرب sp میخوره بجز موضوع عملگرایی. همیشه iXtp با درصد بالایی بوده ولی s ‏60درصد و n ‏40درصد.تو این هم شکی ندارم جزئی گرا هستم.
   حس میکنم بعضی in از من عملگراتر هستند، ممکنه من هم intp باشم یا باید برای تشخیص دقیق تر به کارگاه‌تایپ‌شناسی برم؟

   یک چیز دیگه هم اینکه تو سایت تقریبا برای همه‌ی تایپ‌ها حداقل یک مقاله اختصاصی هست بجز تیپ istp که فقط همون مقاله اولی درباره خصوصیات کلی هست رو داره ، لطفا تو برنامه‌ریزی هاتون یه کمی جلوتر بندازید

   موفق باشید.

   پاسخ
   • 

     آرسام هورداد در آوریل 2, 2018 در 9:26 ق.ظ

     سلام محمدرضای گرامی،
     بله حق با شماست و متأسفانه تعداد مقالات این تایپ در سایت و کانال بسیار کم‌تر از بقیه تایپ‌هاست، به زودی مطالب بیشتری از این تایپ خواهیم داشت.
     در خصوص تشخیص دقیق تایپ، شرکت در کارگاه به شما کمک می‌کند سریع‌تر به نتیجه‌ای قطعی برسید اما علاوه بر این مزایای دیگری هم دارد از جمله تشخیص تیپ دیگران در روابط و مذاکرات و فهم دقیق‌تر مشرب‌ها و کارکردهای یونگ و به طور کلی تئوری تایپ در MBTI. اگر صرفاً هدف شما تشخیص تیپ خودتان است لزوماً نیازی به شرکت در کارگاه نیست و می‌توانید این کار را با صرف زمان و مطالعه دقیق‌تر خصوصیات هر دو تیپ پیش ببرید، ببینید به طور نسبی به کدام یک «نزدیک‌تر» هستید، همان تایپ غالب شماست. اگر سوالی هم داشتید می‌توانید در سایت بپرسید. اما برای یادگیری دقیق و اصولی تئوری تایپ پیشنهاد من شرکت در کارگاه است.
     پیروز باشید

     پاسخ
2. 

   نگین در آوریل 2, 2018 در 3:59 ق.ظ

   سلام؛ ممنون از مقاله ی خوبتون و اینکه درباره استرس ماINFP ها هم صحبت کردید.
   به عنوان یک INFP تو موقعیت هایی پر از تنش و ناسازگاری بین افراد، احساس ناراحتی میکنم تا وقتی که وضعیت از تلخی دربیاد و همه همدیگرو ببخشن و یه تعادل و هارمونی تو جمع برقرار بشه. خیلی وقتا پیش اومده که من تو همچین موقعیتی قرار گرفتم اما نتونستم از جام بلند شم حرفی بزنم یا آتیش رو بخوابونم و فقط جمله ها رو تو ذهنم آماده کردم، حرفایی که باید بزنم رو تو ذهنم نگه داشتم ولی هیچوقت بیانشون نکردم و اون تنش و جدل رو با حرف ها و نظرات مثبتی که داشتم نخوابوندم و تا آخر تو وضعیت استرس باقی موندم.

   دومین موقعیتی که توش خیلی زیاد دچار استرس میشم وقتاییه که برنامه ای برای خودم مشخص کردم برای رسیدن به هدفی و یا کسی برنامه ای برام طرح کرده و من موظف هستم اون برنامه رو انجام بدم و سر موعد مشخص بازده رو بهش اعلام کنم. وقتی هر روز مقداری از برنامه ناتموم میمونه و بعد از چند روز و نزدیک شدن به موعد متوجه میشم که چقدر از برنامه جا موندم و چقدر از کارها انجام نشده باقی مونده، بی اندازه مضطرب میشم، مسیر رو گم میکنم، ذهنم شلوغ و بی هدف میشه و احساس میکنم تا الان هیچ کاری انجام ندادم و هیچی برای نشون دادن به ناظری که از من بازده میخواد رو ندارم. تو این موقعیت به طرز عجیبی منفی نگر میشم، مدام جایی که هستم و برنامه های جامونده رو یادآوری میکنم و به اصطلاح تو سر خودم میزنم!! و دقیقا میشم برعکس اون آدم مثبت نگر و آسان گیر‌. جمع و جور کردن ذهنم تو‌این موقعیت ازم ساخته نیست و حتی جاموندن از برنامه، پایین اومدن راندمان و سردرگمی، بیشتر و بیشتر هم‌ میشه. ازینکه این همه کار رو نمیشه تو فرصت کمی که دارم انجام بدم و اینکه بازده خوبی نداشتم و باز هم نتونستم کاری که ازم خواسته شده رو به نحو احسن انجام بدم، ناامید و راکد فقط توقف میکنم، بیش از حد فکر میکنم و شاید تا پایان موعد تسلیم بشم و جا بزنم و بذارم بقیه ی روزها بگذرن و تموم بشن.

   دررابطه با نادیده گرفته شدن ارزش های شخصیم، تجربه خاصی نداشتم شاید هنوز با ارزش های شخصیم شفاف نیستم و هنوز نمیدونم چه ارزش های شخصی برای خودم دارم. البته شاید ببشتر تو موقعیت هایی بودم که کمتر کسی خلاف ارزش هام رفتار کرده و معمولا هم اگه همچین چیزی اتفاق بیوفته برای اینکه از کوره درنرم یا دچار استرس نشم، سعی میکنم درگیری ذهنیم رو با یه دوست درمیون بذارم یا نادیده اش بگیرم.

   پاسخ
   • 

     آرسام هورداد در آوریل 2, 2018 در 9:17 ق.ظ

     زنده باد به این خودآگاهی، چقدر دقیق به لحظات استرس تان اشاره کردید نگین گرامی.

     پاسخ